Jij bent jij!!

Geen fotobeschrijving beschikbaar.

Jij bent jij. Dat is o zo gemakkelijk gezegd. In deze wereld waar wij als schapen achter elkaar lopen, blijf dan maar eens jezelf. Net als nu. Nu er allemaal regels zijn. Regels: ga één keer bij iemand per dag op bezoek. Werk zo veel mogelijk in huis. Avondklok van 22:00 uur tot 04:30 uur en wandel met gezinsleden of met één “vreemde”. De meeste mensen volgens deze regels. Mede omdat wij allemaal willen dat wij de Corona onder controle krijgen. Hoe jij het ook went of keert, gezondheid is het aller belangrijkste bezit in ons leven. Ook al heb jij al het geld van de wereld maar jij bent niet gezond, dan weet ik zeker dat jij al jouw geld zou inzetten om weer gezond te worden.

Maar des ondanks, zijn er mensen die het niet met deze regels eens zijn. Onzin vinden zij het. Het beperkt ons in het doen en laten. Wij willen de vrijheid terug. Wij willen feesten, uitgaan, naar het restaurant, enz.
Zou dat niet iedereen willen? De mensen die al meer dan één jaar binnen zitten omdat zij een ‘zwakke’ gezondheid hebben, bijvoorbeeld. Zij willen ook graag, ja heel graag weer terug naar het oude. Gewoon weer buiten zijn zonder bang te zijn dat ZIJ besmet en ziek worden. Dit gaat alleen nog maar over wat ons nu allemaal treft. Hier worden wij ‘gelukkig’ massaal mee getroffen.

Maar wat nu als jij bij een groep behoord die al langer de Sjaak is? Hoeveel groepen moet ik noemen?
Maar eerst de groepen die hier jaren geleden zijn komen wonen. Met de belofte: als het “werk” klaar is mogen jullie terug naar jullie eigen land. Neem bijvoorbeeld de Molukken (1951), hen werd beloofd dat dit “maar” voor 6 maanden zou zijn. Of de Turken en de Marokkanen die hier rond 1960 in Nederland kwamen. Ook voor hen gold de zelfde belofte. Als het werk ‘klaar’ is, kunnen jullie weer naar jullie eigen land. Maar wat gebeurde er met deze mensen? Het werk waarvoor zij hier waren duurde langer dan 1 jaar. Wij, Nederlanders, waren het zelf die het werk wat zij deden niet wilde doen. In een fabriek bijvoorbeeld, waar het stoffig is, waren er maar weinig Nederlanders die daar wilden werken.

De mannen werden ouder. Zij hadden intussen het gezin laten over komen. De kinderen gingen hier naar school en leerden Nederlands. Terug gaan naar hun vaderland werd steeds moeilijker. Ook in hun vaderland werden zij inmiddels gezien als “de” buitenlander. De tweede generaties had daar nog steeds last van. De kinderen werden opgevoed naar de regels van het vaderland maar op school was er vrijheid, blijheid. Welke regels waren nu de juiste regels? De jongeren wilde hun ouders niet afvallen maar wilden ook mee doen met de regels van Nederland. Mede omdat zij anders NOOIT geen kans zouden krijgen in Nederland. Men werd immers vaak afgewezen op hun achternaam. Zelfs een stage plek zoeken was al een probleem.

Zijn zij nu ingeburgerd en welkom?

Voor de corona heb ik Nederlandse les gegeven aan Turkse vrouwen. Sommigen waren hier met hun man gekomen en sommigen waren de tweede generatie. Voordat ik Nederlands mocht geven was het heel belangrijk dat er een vertrouwensband kwam. Toen dat er eenmaal was, mede omdat ik al met een vrouw die daar werkte, een goed contact had. Dit maakte het voor mij een stuk makkelijker. Want ik ben wel een Nederlander met een blanke huidskleur. De Nederlandse les was voor sommigen lastig en voor sommigen een uitdaging. Dit bleek bijvoorbeeld door het hardop lezen van een tekst. Men wilde vooral niet afgaan.

Door met hen over verschillende onderwerpen te praten, kwam ik er vooral achter hoe moeilijk het hier is in Nederland. Dan heb ik het niet alleen om stage of werk te vinden. Vooral de vooroordelen die men heeft over de mensen die voor ons vroeger het ongezonde werk gingen doen. Wij kennen allemaal de uitspraken die wij ook zelf doen. Hoe kunnen wij dit veranderen? Eigenlijk is het heel simpel. Ga met de ander in gesprek. Zoals dit plaatje al zegt: Iedereen is belangrijk. Dus behandel iedereen met waarde en respect.

Een mooiere wereld begint bij ons zelf. Als wij iedere keer alleen maar kijken naar de ander en daar ons oordeel over vellen dan gaat het nooit iets worden. Maar kijken wij naar ons zelf, zonder oordeel over goed en kwaad, dan leren wij ook zo naar de ander te kijken.

@JongeMedelanders.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s