Zorgen maken of zorgen voor?

Maak u regelmatig even geen zorgen - Loesje

2 jaar geleden hebben wij 2 grasparkieten gekregen. Eerst stonden zij binnen. Later kreeg ik een heel groot hok voor de parkieten en heb hen buiten gezet. Dit kon ook makkelijk omdat er plek genoeg was voor het hok en dus voor de parkieten. Een mooi hok van hout, gemaakt door mijn zwager. De vogels hebben hier meer ruimte en kunnen, als zij willen, rondvliegen. Heb ik veel verstand van vogels? Nee, niet echt. Terwijl er bij ons in huis vroeger, altijd vogels, kippen en honden waren. Mijn vader verzorgde hen altijd en wij hoefden alleen maar te kijken en af en toe met de honden een rondje te lopen. Toch was het altijd gezellig dat jij als kind kon praten met de dieren zonder dat zij een oordeel hadden.

Onze vogels staan dus buiten. Maar ja, nu is het heel koud en dan heb ik vragen. Gelukkig kan ik dan bij mijn broer terecht die ook vogels heeft. Hoe kan ik er voor zorgen dat de vogels de kou overleven? Het water bevriest in het hok. Gelukkig kreeg ik als antwoord, vogels kunnen veel hebben en misschien een keer extra het water verversen. Eventueel in de schuur zetten. Gelukkig staande vogels onder de overkapping en uit de wind. Hoe klein de vogels ook zijn, ik als eigenaar van de vogels, zorg ervoor dat zij de kou overleven. Maar ik als eigenaar maak mij zorgen. Hoe overleven deze vogels de winter?

Natuurlijk kan ik zeggen, het zijn maar vogels. Toch hebben zij voor mij waarde. Elke dag dat ik naar de kooi loop en het hok open doe om hen voer en vers water te geven, ga ik er onbewust mee praten. Zij zijn afhankelijk van wat ik als mens voor hen doe. Vergeet ik het een dag of ben ik een keer niet in huis dan merk ik het de volgende keer gelijk. Zij zitten op een stok voor het gaas en laten hen extra horen. Gelijk hebben zij. Eigenlijk zou het behalve met de dieren ook zo met mensen moeten gaan.

Mensen zijn, anders dan deze vogels, niet letterlijk opgesloten in een hok. Toch hebben wij als mensen elkaar nodig om het leven aan te kunnen en om ons zelf te kunnen ontwikkelen.
Het gaat bij de meeste mensen niet om letterlijk eten te geven maar wel om figuurlijk eten te geven. Mensen hebben figuurlijk andere mensen nodig om staande te blijven. Vooral nu in deze tijd komt dit heel erg naar boven. Als wij geen of heel weinig andere mensen letterlijk zien, wordt het leven leeg. Voor ons gevoel groei je niet, wij staan stil.

Hoe ziet een dag er dan uit? Opstaan, eten en aankleden. (Kleed jezelf dan zo aan alsof jij bij iemand op visite gaat of visite krijgt. De manier van kleding maakt dat ook hoe jij jezelf voelt.) Misschien ga jij schoonmaken, voor eten zorgen, opruimen en tv kijken en de dag zit er weer op. Praten doen wij via sociaal media of wij bellen elkaar een keer op. Maar verder?
Hoe zorg jij er dan voor dat jij niet verdrinkt in je eigen eenzaamheid of alleen zijn? Verdrinken in het alleen zijn en daar veel aandacht aan geven zal er helaas voor zorgen dat het alleen zijn steeds groter wordt. Ook hierbij geldt alles wat je aandacht geeft groeit. Het cirkeltje van alleen zijn zal steeds groter worden. Aan jou is het om uit te vinden, wil ik dit of wil ik dit niet? Blijf ik mij zorgen maken om iets waar ik op dit moment weinig invloed op heb? Of ga ik het anders doen?

Maar hoe dan?

Hoe kan ik er voor zorgen dat mijn leven op dit moment de waarde krijgt die het verdiend?
Het eerste wat wij nu mogen beseffen is dat wij allemaal in het zelfde schuitje zitten. Iedereen heeft “last” van die ene virus. Plus van al de maatregelingen die er worden genomen. Natuurlijk voel jij je eigen pijn het meest. Natuurlijk brengt dit emoties mee. Maar ook hiervoor geldt, wat jij aandacht geeft groeit. Wat helpt dan wel tegen mijn alleen zijn? Het gevoel wat jij hebt over alleen zijn, betekend dit ook werkelijk dat jij alleen op de wereld bent? Jouw gevoel is een gevoel en een gedachte. Maar is dit de werkelijkheid? Misschien is het juist wel de tijd om te ervaren waar deze gevoelens werkelijk vandaan komen? Ja, ja, hou jezelf maar eens een spiegel voor.

Wat verteld deze spiegel jou? De spiegel verteld jou alleen iets als jij durft te kijken naar jezelf. Jij kan in de spiegel kijken met een blik, zit mijn haar wel goed? Of jij kijkt in de spiegel met de vraag:
waar komt mijn gedachte en mijn gevoel vandaan dat ik mij nu alleen voel? Als dit dus een gedachte is, dan ben jij diegene die deze gedachte kan omdraaien naar wat jij wel wilt. Ja en wat wil jij nu eigenlijk? Allereerst het gevoel waarschijnlijk dat jij je niet meer alleen voelt. Hier komt zorgen om de hoek kijken. Hoe goed zorg jij voor jezelf? Hoe ziet jouw dag eruit als jij een belangrijke afspraak zou hebben?

Dat is nu net waar het omgaat. Jij bent de allerbelangrijkste in jouw eigen leven. Elke dag mag jij met jezelf een afspraak maken. Een afspraak, hoe wil ik mij vandaag voelen? Wat wil ik vandaag beter doen doen gisteren? Waar ben ik vanavond blij mee dat ik dit vandaag gedaan heb? Wie wil ik vandaag spreken, via de telefoon of via sociaal media? Als ik vanavond op de bank zit ben ik dan blij dat ik dit allemaal gedaan heb? Of ontbreekt er nog iets aan? Geef ik mijzelf dan morgen weer een nieuwe kans om dit te gaan doen? Door jezelf elke dag een kans te geven, maakt dat jij een goede vriend van jezelf wordt. Dat is nu ook de enige reden om jezelf minder alleen te voelen. Wij zijn tenslotte de enige waar wij op kunnen vertrouwen. Alleen jezelf dus!!

©JongeMedelanders

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s