Is alles wat jij ziet en hoort de waarheid?

Soms heel soms kruipt zij weg.
Diep in haar jas, zodat niemand haar kan zien

Elke dag zit zij in de trein. In de trein van Eindhoven naar Tilburg. Elke dag komt zij bijna de zelfde mensen tegen. Elke dag is zij vriendelijk tegen iedereen. Met een brede glimlach op haar gezicht zit zij in de trein. Of zij nu alleen zit of er zit iemand naast haar, het maakt haar niet uit. Altijd is daar de brede glimlach. Soms leest zij een boek en soms luistert zij naar muziek. Maar als iemand tegen haar praat, praat zij vriendelijk terug. Zelfs als iemand boos kijkt omdat hij geen zitplaats kan vinden. Zij blijft vriendelijk naar iedereen. Niet van iedereen krijgt zij een glimlach terug. Van sommige mensen wel die praten tegen haar en zeggen haar gedag.

Maar soms, heel soms kan zij het zelfs niet opbrengen om een glimlach op haar gezicht te toveren.

Net als afgelopen weekend. Zij dacht, dat zij vrienden had. Maar ‘haar’ vrienden gingen in eens met andere jongelui op stap. Zij waren, bleek na een telefoontje, haar ‘gewoon vergeten’ om te vragen. De hele dag zat zij te wachten op een antwoord. Een antwoord van een vriendin. Haar had zij gevraagd of zij mee ging naar de bioscoop. Maar er kwam geen enkel reactie. Later via sociaal media zag zij dat haar vriendin met een andere groep naar de stad was gegaan om iets te drinken.

Pijn deed dit. Pijn omdat zij zich alleen voelde. Pijn omdat zij niemand had en haar vriendin wel. Pijn omdat niemand aan haar had gedacht. Terwijl als er iemand iets bijzonders had, deed zij haar best om iedereen bij elkaar te krijgen om samen daar na toe te gaan.

De waarheid of een leugen om best wil?

De volgende dag zei zij tegen haar vriendin, hoezo gingen jullie met elkaar naar de stad en hebben mij niet mee gevraagd? Ik zag de foto’s met allemaal bekende mensen op sociaal media voor bij komen. Iedereen was aan het lachen en aan het drinken. Behalve Jos en ik stonden er niet bij. Hoezo, waren wij niet uitgenodigd? Ik had jou in de ochtend een berichtje gestuurd om te vragen of jij mee ging naar de bioscoop. Maar helaas kreeg ik daar geen antwoord op. Terwijl jij het berichtje wel gelezen hebt.

Daar stond haar vriendin, niet wetend wat zij moest zeggen. Moest zij de waarheid vertellen? Of was een leugentje om best wil, het beste? Ze koos voor het laatste. Ik heb jouw berichtje gelezen maar ben vergeten om een antwoord te geven. Voordat ik het wist was het al drie uur en zijn wij naar de stad gegaan. Helemaal vergeten om dit tegen jou te zeggen. Met deze groep hadden wij al heel lang geleden afgesproken. Toen was jij nog druk en dan zei jij tegen mij, ik zit liever in het weekend in huis. Alleen, dan kan ik lekker uitrusten. Maar dat anderen foto’s maakten en op sociaal media zetten, dat wist ik niet.

Daar zaten zij dan tegen over elkaar. Allebei voelde zij dat de waarheid niet was gezegd. Maar of dit op dit moment ook belangrijk was? Dat is de vraag. De één voelde zich gepasseerd en de ander voelde dat de leugen heel slecht was. En nu? De vriendin zei, ik ga maar naar huis. Op dit moment is dit ook maar het beste, zei de ander. De volgende dag in de trein hoorde zij veel verhalen van het afgelopen weekend. Weet jij wat ik gedaan heb? Vroegen jongeren aan elkaar. En daar kwamen de verhalen. De één nog ‘spannender’ dan de andere. Zij wilde er niets van weten en horen en sloot haar zelf af met muziek.

Hoe weet jij of dit de waarheid is, wat jij ziet?

Totdat er iemand naast haar kwam zitten en haar vroeg waarom zij deze morgen niet eens goedemorgen zei. Ja, zei zij, de verhalen van anderen op dit moment over hoe geweldig hun weekend wel niet was, ik wil het even niet horen. Waarop de man naast haar zei: weet jij wat jij nu allemaal hoort, is dit ook echt de waarheid? Misschien overdrijven zij wel. Misschien willen zij wel dat dit de waarheid was. Of misschien waren zij zover van de wereld dat dit de waarheid voor hen was. Hoe weet jij zo zeker dat wat zij vertellen ook echt zo is? Ik zie foto’s op sociaal media en hoor de verhalen. Dat kan, maar was jij erbij? Nee, ik was er niet bij. De man naast haar zei, weet je mensen willen anderen graag doen geloven dat hun wereld beter en mooier is dan dat van jou.

De vraag aan jou is, geloof jij dat allemaal? Mag ik jou een tip geven? Kijk naar de ogen van de ander als hij/zij iets verteld over een mooi verhaal. Als jij goed luistert, luister dan naar de stem. Luister ook naar het verhaal. Klopt het verhaal bij de foto’s die jij gezien hebt? Of zijn er dingen aan vast geplakt?

Misschien is dit de werkelijkheid van de ander maar blijf bij je eigen gevoel. Waarom zou iemand waarmee jij zo goed bevriend bent, jou zomaar zonder het te vragen alleen laten in een weekend?Wij waren al bijna in Tilburg. Wat fijn dat deze man naast mij is komen zitten. Fijn dat hij mij herinnerd heeft, als iemand die altijd goedendag zei. De woorden die hij sprak ga ik onthouden.

©JongeMedelanders

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s